﻿<title_newspaper="Przekrój"> 
<title_article="O typach psów i ludzi">
<author_1="Mieczysław Choynowski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="11">
<date="1953-11-08">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Pawłów zajmował się nie tylko nerwicami, lecz również takimi chorobami psychicznymi jak schizofrenia, psy-choza maniakalno-depresyjna i paranoja. Wszędzie udawało mu się wykazać chorobowe zaburzenia wyższych czynności nerwowych. W ten sposób fizjologia wyższych czynności nerwowych pozwoliła na wyjaśnienie wielu chorób i objawów, które dotychczas stanowiły zupełną zagadkę. A przez ich zrozumienie wskazała nowe drogi zapobiegania im i ich leczenia.
Mózg rządzi całym ustrojem
Już w pierwszych latach swej pracy badawczej Pawłów przejął się ideą tak zwanego "nerwizmu", głoszoną przez Botkina. W klinice tego profesora był Pawłów przez kilka lat kierownikiem pracowni fizjologicznej.
Nerwizm to kierunek, dążący do wyjaśniania wszelkich zakłóceń czynności organizmu wpływem układu ner-wowego, który gra olbrzymią rolę w rozwoju chorób.
Prace Pawłowa pozwoliły na nowe ujęcie wielu ważnych zagadnień w teoretycznej i praktycznej medycynie. Wykrył on mechanizmy naruszenia czynności układu nerwowego człowieka w nerwicach i psychozach. Badania jego nad fizjologią trawienia przyczyniły się do wyjaśnienia przyczyn zaburzeń czynności żołądka w chorobie wrzodowej. Jego prace umożliwiły zrozumienie roli układu nerwowego w nadciśnieniu. Jego wreszcie dziełem jest wskazanie na wielkie znaczenie lecznicze snu.
Medycyna zawdzięcza pawłowizmowi dwa podstawowe twierdzenia: że układ nerwowy gra naczelną rolę w życiu organizmu i w walce z chorobami, oraz, że każda choroba zakłóca czynności nie poszczególnego narządu, lecz ustroju jako całości.
Sam Pawłów wielokrotnie podkreślał, że fizjologia powinna być ściśle związana z praktyką lekarską, z lecze-niem chorych. "Fizjologia i medycyna, głębiej rozumiane, są nierozerwalne. Jeżeli lekarz naprawdę jest, a w każdym razie powinien być, mechanikiem ludzkiego organizmu, to każde nowe osiągnięcie fizjologii wcześniej czy później w sposób nieunikniony powiększy władzę lekarza nad tym niezwykłym mechanizmem" — pisał. W ten sposób związał Pawłów raz na zawsze teorię naukową z praktyką lekarską, wskazując ostateczny cel nauki — służbę dobru człowieka.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 



